Terug naar de Nederlandse pagina's
The China Thrillers Series
 Peter May's LATEST NEWS
BUY Peter May's China Thrillers
signed and personally inscribed
 Try Peter May's
FAVOURITE ORIENTAL RECIPES
 ALL ABOUT Peter May:
biography, background, interviews
Find out about Peter May's
Creative Writing Courses in France
 ARTICLES by Peter May
REVIEWS of Peter May's work 
 the firemaker
 the fourth sacrifice
the killing room 
 snakehead
 the runner
chinese whispers
 CONTACT Peter May
back to HOME PAGE


Het Vierde Offer

Belangstellend liet ze haar blik door de theesalon dwalen. De oude vent met het honkbalpetje had nog steeds het eerste honk niet bereikt met het jonge Chinese meisje. Vlak vooraan zat een jongeman, geboeid hield hij zijn blik op de band terwijl zijn hoofd ritmisch op en neer bewoog op de maat van de muziek. Hij was gebiologeerd. Zijn aantrekkelijke vriendin, genegerd door haar minnaar, hield zichzelf wakker met het doelloos scheppen van de prachtigste origamiwezens uit één enkel vierkant zakdoekje. Margaret keek geïntrigeerd toe hoe het meisje een pauw met een uitgewaaierde staart en geheven kop toverde, een ingewikkelde en minutieuze reeks vouwen in het zakdoekje. Toen ze klaar was, gaf ze haar vriend, op zoek naar zijn waardering, een por. Hij wierp snel een blik op haar creatie, knikte met een half lachje en richtte zijn aandacht vervolgens weer op de muziek. Het meisje haalde de schouders op en met één enkele beweging maakte ze al haar werk weer ongedaan en begon aan iets anders.
Er brak enthousiast applaus los toen het nummer afgelopen was. De toetsenist sprak enige ogenblikken in het Chinees en Margaret merkte dat er hoofden hun kant op begonnen te draaien. Michael bloosde. Toen ging de toetsenist over in het Engels. 'En voor diegenen die geen Chinees spreken,' zei hij, 'vanavond hebben we een zekere meneer Michael Zimmerman onder ons.' Hij gebaarde met een hand in Michaels richting en meer mensen keken, en hier en daar klonk applaus. 'Welnu, mochten jullie hem al kennen, de meeste van jullie hebben hem waarschijnlijk op tv gezien. Hij doet die populaire, historische documentaires. Maar weinigen zullen weten dat Michaels ware talent de altsax is.'
Michael draaide zich half naar haar om. 'Dit is gênant.'
'Ik wist niet dat je speelde,' zei Margaret, plotseling geïntrigeerd door deze nieuwe en onverwachte kant. En toen besefte ze dat ze eigenlijk helemaal niets van hem af wist.
'Dus, Michael, zou je hiernaartoe willen komen en een nummer met ons willen spelen? Groot applaus allemaal voor Michael Zimmerman.'
De ogen van de hele theesalon waren op hun tafel gericht. 'Jezus,' fluisterde Michael zacht, maar hij deed geen poging om op te staan.
'Toe maar,' zei Margaret, en ze stootte hem aan. En ze stond op en begon te klappen. 'Ik wil je horen spelen.'
Hij zat in de val. Hij schudde zijn hoofd, stond schoorvoetend op en liep naar voren om zich bij de band te voegen. Margaret keek toe en op een vreemde, onverklaarbare manier voelde ze zich gloeien van trots. Ze waren samen, en ze merkte dat mensen naar haar keken en zich afvroegen wie ze was. Michael zette zijn eigen mondstuk op een altsax die de Chinese saxofonist uit een koffer achter hen op de vloer haalde.
Ze overlegden even kort, waarna de drummer het tempo voor hen aangaf van een langzaam, dromerig nummer, perfect voor een honingzoete saxsolo. De elektrische piano werkte rond een eenvoudig, terugkerend thema, de bassist schoof zijn vingers langs de fretloze hals omhoog en omlaag, al duwend en trekkend aan de snaren, het leidmotief volgend. Michael stond met zijn ogen dicht, zwaaide licht heen en weer terwijl hij de muziek over zich heen liet spoelen, voor hij de sax naar zijn mond bracht, en fluwelig en satijnzacht een romige, lage solo ademde die het vertrek door klom en daalde.
Margaret voelde hoe het haar in haar nek en op haar hoofd overeind ging staan, en ze kreeg kippenvel op haar dijen. Ze had nooit veel tijd voor muziek gehad, maar soms greep iets haar aan. En dat was nu het geval. Deze muziek had een diepe, doordringende seksualiteit, deels veroorzaakt door het feit dat dit de man was met wie ze was, maar ook omdat dit talent was, rauw en echt en bijna grijpbaar. Ze zag zijn bezieldheid, terwijl zijn vingers razendsnel over de toetsen van zijn sax gleden, en zijn solo naar een climax rees, als een vrouw naar een orgasme. En toen het nummer afgelopen was en hij achteruitstapte terwijl het zweet in straaltjes van zijn gezicht liep, barstte er een spontaan applaus los. Zelf het origamimeisje had haar zakdoekje in de steek gelaten en klapte met een onvermoed enthousiasme.
Margarets handen brandden toen Michael naar hun tafeltje terugliep om zich weer bij haar te voegen. Hij ging zitten en veegde met het zakdoekje dat het origamimeisje hem in het voorbijgaan aangeboden had, het zweet van zijn gezicht. Tot zeer grote ergernis van haar vriendje keek ze nog steeds naar hem, met een seksuele, verslindende blik in haar ogen. Margaret zag het ook.
'Het spijt me,' zei Michael, en hij leek oprecht beschaamd.
'En ik neem aan dat je altijd je mondstuk bij je hebt,' zei ze. 'Voor het geval dat.'
Hij grijnsde. 'Altijd.'
En Margaret besloot op dat moment dat ze zijn aanbod om morgen naar de set te komen, toch maar zou aannemen.

Bezoek CRIMEZONE.NL. Koop hier het boek en lees er meer over
Top



© Peter May 2004